Cristina Zaldua
Hau nire bloga da, eta hemen zintzilikatuko ditut nire lanak.

Amelia ipuin bat da, eta Josu Norbarte Hernandez da ipuin honen idazlea. Txingudi instituko ikasle da, Iruñea.
Idazlea ez da famatua zeren eskolatik bidaltzen dira ipuinak eta politenak, liburu batean argitaratzen dira.
Ipuina, gelan irakurri genuen, denen artean eta iritzi kritikoa egin behar zen.
Istorioa iraganean kokatuta dago, 1993. urtean zehazki.
Laburpen txiki bat:
Sara hemezortzi urteko neska bat da eta bere Amonarekin bizi da ia betidanik, Amona Amelia Urkiola deitzen da.
Sara eta Amelia urte asko elkarrekin bizi arren, ez dira elkar ondo eramaten, ezta ere ezagutzen.
Egun batean Sarak, Amonari ohar bat idazten dio.
Oharra, Gorkaren etxean gaua pasatuko zuela esaten zuen. Amona oharra ikustean, oso urduri jarri zen.
Sara bitartean, pixka bat urduri zegoen, amama bakarrik utzi zuelako.
Sarak, amonaren etxera deitu zuen baina ez zion inork telefonoa hartu. Etxera iritzi zenean, arratsaldeko laurak ziren. Etxean, inork ez zegoela zirudien. Baina, logelara iritsi zenean , Amona hilda zegoen.

Nire iritzia: Ez zait istorioa asko gustatu, oso tristea delako.
Idazkera aldetik, ere ez da oso ulergarria, zeren ika asko erabiltzen da. Eta hiztegi aldetik, ez ditudan ulertzen hitzak ere daude.

CRISTINA ZALDUA